Op 8 november 2006 opende de beheerder een draad: "Op veler verzoek hier de mogelijkheid voor een ieder om zich voor te stellen." Wat volgde was veertien jaar lang een portret van iedereen die binnenkwam.
Al snel ontstond er een vast format. Nieuwe leden vulden een lijst in: naam, leeftijd, fiets, favoriete eten, ambities. En ergens onderaan altijd: zwakste punt en sterkste punt. Dat rijtje vertelde alles.
Hieronder de mooiste, eerlijkste en grappigste antwoorden op de standaardvragen. Zo dacht het forum.
Sommige introducties waren meer dan een lijstje. Ze vertelden een verhaal. Dit zijn er een paar.
"In september 2006 werd bij mij darmkanker ontdekt. De behandelend arts zei dat ik voor de operatie in een zo goed mogelijke conditie moest proberen te komen. Na de operatie, waarbij ik een permanente stoma kreeg, heb ik voor mezelf besloten mijn oude hobby weer op te pakken. Nu ben ik zover dat ik weer drie keer per week fiets en twee keer per week loop. Niet meer om toptijden te halen, maar om voor mezelf weer een triathlon te kunnen eindigen. Tijd is niet belangrijk."
"In het dagelijks leven ben ik huisvader. De zwemjuf moest ook wel moeite doen om haar lachen in te houden toen ze me zag zwemmen. Maar zes weken later lukte het wel. Inmiddels zwem ik die 500 meter met gemak onder de twaalf minuten."
"Mogen we veronderstellen dat jij als huisvader optimaal de tijd hebt om lekker te trainen?"
"Buurmans gras is altijd groener. Ik train gemiddeld vier uur per week gericht op de triathlon. Verder doe ik krachttraining als ik met boodschappentassen vol naar huis loop en met nat wasgoed naar zolder ga. Rekken en strekken bij het ophangen en duurtraining achter de stofzuiger."
"De uitslag van Ter Aar is binnen. Ben een na laatste geworden, terwijl ik toch echt gezien heb dat er veel meer fietsers met lekke banden te kampen hadden. Heeft mij ongeveer acht minuten gekost, zodat ik uitkwam op 1:30 en een beetje. Vooraf zou ik getekend hebben voor 1:22."
"Mijn doel voor de volgende achtste: richting 1:15. Ik heb al ideeën hoe, want op de eerste wissel vallen nog minuten te winnen. En geen materiaalpech bij het fietsen."
"Hardlopen ging niet. Vaak geprobeerd, altijd een drama. Na een paar honderd meter ging alles me pijn doen. Een jaar of tien geleden heb ik me dan ook plechtig voorgenomen nooit meer te gaan hardlopen. Ik vond het niet leuk, het deed zeer, en het kostte nog tijd ook. Die triathlon zou er dus wel nooit van komen.
Nou ja, een paar maanden geleden heb ik het toch maar weer eens geprobeerd. Eigenlijk tegen mijn plechtige belofte, maar ja, dat buikje verdwijnt niet zomaar. Ik durf mezelf nog geen triathleet te noemen, maar ik ga op 6 september mijn eerste achtste doen. Mijn vrouw denkt dat ik dat nooit in die tijd ga halen, dus dat motiveert wel extra."
"Ok, afgelopen weekend dus mijn vuurdoop gehad. Mijn gehoopte 1:30 was te hoog gegrepen, het werd 1:35:42. Ben er wel tevreden mee. Ik vond het nog flink zwaar, vooral het lopen. Ik voelde me daarna heel erg lekker."
"Allemachtig... wat een stel helden zijn jullie. Ik heb het echt onderschat. Een jaar lang getraind, veel gezwommen, gelopen en gefietst. Maar onvoldoende de overgangen getraind. Ik ben nooit een hele snelle geweest, maar 10 kilometer lopen lukt me normaal gesproken echt wel onder de 55 minuten. Maar met een stuk zwemmen in de benen en na me kapot gefietst te hebben heb ik op mijn tandvlees de 10 kilometer in 1 uur en 15 minuten gedaan.
Ik had twee doelstellingen. Eén: finishen. Twee: over de streep met een glimlach. Beide is me gelukt."
"Hoi allemal, de erste keer dat ik in een Nederlands forum iets schrijv. Ik bin een duitse triathlet en kennelijk Nederlands is niet mijn moedertaal. Dus will jullie graag een betje clement met mijn manier te schrijven zijn.
Rhing, wat betekend dat? Dat is de nam in de regio Bonn voor de rivier, die in Nederland dann rijn heet. Maar toch is zwemmen mijn slechtest onderdeel, omdat ik freestyle eerst met 47 jaaren geleert heb. Nu bin ik 51 en in september was mijn eerste Ironman afstand in Keulen."
"Hallo allen, ik ben Wilco wonend in Hardenberg. Na ruim tien jaar niks doen wat serieus sporten betreft heb ik mezelf tot doel gesteld in 2010 minimaal een achtste en een kwart triathlon te voltooien, ergens in de middenmoot."
"Hoe is zo'n forumnaam leuk?"
"Mijn forumnaam gebruik ik standaard op de diverse fora waarvan ik lid ben. De bijnaam is mij jaren geleden gegeven vanwege mijn vermogen om alles te slopen wat op mijn weg komt."
Ik ben net begonnen. Wil graag over een jaar een kwart doen. Is dat haalbaar als ik nu drie keer per week train?
Hangt ervan af wat je nu al kunt. Maar ja, in principe wel. Al gaat dat eerste jaar voorbij voor je het weet en zeg je daarna: eigenlijk wil ik de halve doen.
Wie zei "gewoon een achtste" deed twee jaar later de hele. Iedereen had het zien aankomen. Het forum zei er niets van. Het wachtte gewoon.
Hoe zit het met schoolslag? Ik denk dat ik een beetje bang ben om voor joker te staan straks.
Gewoon meedoen. Er zijn vrijwel altijd mensen die schoolslag zwemmen. Er moet toch iemand het laatste uit het water komen. Misschien ben jij dat, misschien iemand anders.
De schoolslagger deed mee. Finishte. Deed het jaar daarna weer. Zwom dit keer crawl.
"Ik was als de dood voor open water. Zelfs in een onbekend zwembad kan ik al heel bang worden." Ze wilde toch de hele van Almere doen. Ooit. Haar vader had die gedaan in 1985. Ze was er tien jaar bij geweest als kind en had geroepen dat ze het op haar 23e zou doen. Het werd door een blessure niets. De droom bleef. Ze schreef zich in 2009 in op het forum om het opnieuw te proberen.
Ze stelden zich voor als beginners. Een bakker die bonen haatte. Een man die zweefvloog maar dat even aan de kant zette. Een Duitser die zijn best deed. Een huisvader die duurtrainde achter de stofzuiger. Ze werden triatleten. Sommigen langzaam, sommigen snel, allemaal op hun eigen manier.
Het forum wachtte altijd geduldig op het vervolgbericht.